Boeken en podcasts

Ik las weer wat boeken

Ik had het gevoel dat ik afgelopen weken heel veel boeken had gelezen. Toen ik erop terugkeek, viel dat eigenlijk wel mee. Ik bleek aan heel veel boeken te zijn begonnen waar ik niet doorheen kwam, of waar ik nog steeds mee bezig ben, waardoor het wel meevalt met de hoeveelheid die ik heb uitgelezen. Maar de boeken die ik heb uitgelezen, wil ik wel graag met jullie delen!

Dit is misschien wel de eerste keer is dat ik een boekenblogje schrijf over drie heel verschillende genres: non-fictie/autobiografisch, fantasy en young adult. Ik vind het leuk dat ik steeds meer mijn genre ontdek, terwijl ik daar eerst niet bewust over nadacht. Zo ben ik erachter gekomen dat ik niet zo’n fan ben van thrillers. Eens in de paar maanden is het wel lekker, maar meestal ben ik meer van de waargebeurde en/of realistische verhalen. Daarentegen dacht ik altijd dat fantasy-achtige boeken niks voor mij waren, maar ik ben er inmiddels een beetje verslaafd aan. Ook boekenseries blijk ik heerlijk te vinden, dat ik gewoon weken bezig ben met een heel lang verhaal verspreid over meerdere delen. Maar goed, de boeken die ik afgelopen tijd las:

Simon vs. the Homo Sapiens Agenda – Becky Albertalli

Dit boek stond al heel lang op mijn lijstje. Ik wil de film ook nog steeds zien, maar heb eerst het boek gelezen. Het verhaal gaat over de puberjongen Simon die niet uit de kast durft te komen. Er is één iemand die weet dat hij homo is: Blue, waarmee hij mailt. Ze kennen elkaar niet, maar ze weten wel dat ze bij elkaar op school zitten. Als iemand van zijn school daarachter komt, chanteert hij Simon. 

Ik verwachtte niet teveel van dit boek, dat doe ik meestal niet met Young Adult, maar ik vond het wel een fijn boek. Als in: leest lekker weg en gewoon leuk. Niet heftig, wel grappig en een klein beetje voorspelbaar, maar dat hoort er ook wel bij. Ik denk wel dat dit boek helpend kan zijn voor jongens en meiden die zich hierin herkennen. Ik had dit boek misschien liever zes jaar geleden willen lezen, toen ik erachter kwam dat ik verliefd was op een meisje.

Knap voor een dik meisje – Tatjana Almuli

Pfoe, wat heb ik veel over dit boek te zeggen, vooral positief. Ik zal het proberen kort te houden. In dit boek vertelt Tatjana over haar leven met een dik lichaam en alle oordelen over haar omgeving. Ze heeft al sinds jongs af aan overgewicht en krijgt dit overal te horen. Ze wordt gepest, buitengesloten en vernederd. Mede hierdoor ontwikkelt ze een eetstoornis en komt ze in een cirkel van eetbuien en zelfhaat. Als ze niet meer kan leven met haar gewicht, besluit ze zich op te geven voor Obese. Ze doet hieraan mee en valt x kilo af. Ze merkt iets bijzonders: ze wordt gezien als waardig mens dat mee mag doen in de maatschappij. Want dik is slecht en dun is goed. Mensen complimenteren haar en nemen aan dat Tatjana zich nu wel stukken beter voelt. Het tegendeel blijkt waar, zo gelukkig is Tatjana niet met haar dunnere lichaam. Ik heb heel erg veel geleerd van dit boek en ben me bewust geworden van zoveel zaken. Het is belachelijk dat in onze maatschappij dik zijn wordt gekoppeld aan lelijkheid, domheid en luiheid. Terwijl dikke mensen hartstikke sportief kunnen zijn, gezond kunnen eten en tevreden kunnen zijn over hun lichaam. En al zijn ze dat niet, wie the fuck zijn wij om daar iets over te zeggen? Daarnaast heeft het woord ‘dik’ nog steeds zo’n negatieve lading, terwijl het een veel neutraler woord zou moeten worden. Zoals Tatjana zelf zegt: ‘’een belangrijke stap in mijn acceptatieproces is mezelf dik noemen. Wanneer anderen het over ‘dikke mensen’ hadden of mij dik noemden, raakte dat me altijd. Het woord heeft zo’n negatieve lading. Ik probeer het woord van zijn negatieve connotaties te ontdoen door het op een neutrale manier te gebruiken. Zo zeg ik tegen mezelf en anderen: kijk, het hoeft niet zo beladen te zijn, we kunnen erkennen dat ik dik ben. Dat betekent niet dat ik alle negatieve eigenschappen die we daarmee associëren ook heb. Ik kan dik én knap zijn, dik én slim, dik én getalenteerd, dik én een leuk iemand.’’

Dit boek heb ik in een dag uitgelezen en het is te veelomvattend om te beschrijven. Het is rauw en bijzonder. Het was heftig om te lezen over haar eetbuien, waarvan ik de emoties en momenten herkende. Het boek gaat niet alleen maar over body positivity en dat soort rooskleurige dingen, maar het gaat over veel diepere ingeroeste standaarden in de samenleving en hoe we daarmee omgaan. Ik raad iedereen echt aan om dit boek te lezen.

Miss Peregrine’s Home for peculiar children – Ransom Riggs

Als ik terugdenk aan de zomervakantie, kan deze serie niet ontbreken, want deze was ik non-stop aan het lezen. Het is een serie van vier fantasyroman boeken. Het verhaal gaat over een jongen, Jacob, die erachter komt dat hij anders is dan anderen: hij is bijzonder. Hij ontdekt dat er een hele wereld bestaat met mensen zoals hij, bijzondere mensen, die allemaal iets uitzonderlijks kunnen. Zo kan Jacob monsters zien die niemand ziet, zweven er mensen, kan iemand een dode tot leven wekken, noem het maar op. Er opent zich een wereld van tijdlussen, waarin bijzondere kinderen in de geschiedenis blijven leven, vijanden en avonturen. Klinkt nu misschien als een slecht en niet-overtuigend verhaal, maar het is echt heel erg goed geschreven. Vind ik dan. Ik werd helemaal meegesleurd in de wereld van bijzondere kinderen en kan niet wachten tot deel vijf volgend jaar uitkomt.

Schildpadden tot in het oneindige – John Green

Net als de andere boeken van John Green, is dit weer zo’n lekkere wegleesboek. Het verhaal is op zich zelf eigenlijk best spannend, maar zo werd het niet beschreven, waardoor ik dit boek juist heel boeiend vond. Het gaat over de zestienjarige Aza die leeft met een angststoornis. Ze zit constant gevangen in haar gedachtespiralen en maakt zichzelf helemaal gek. Op het nieuws wordt bekendgemaakt dat er een miljardair vermist is en hard gezocht wordt. Zijn zoon is een oude vriend van Aza, die ze weer besluit op te zoeken. Ik vond dit boek wel tof. Niet per se aan te raden, wel een lekker tussendoortje. Wat ik het meest indrukwekkend vond, was om te lezen hoe het is om te leven met een angst-/dwangstoornis.

1 thought on “Ik las weer wat boeken”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *