Overig

nawinterzon

Er hangt een zorgeloos positieve sfeer in de stad, mensen doen even een stapje terug en de terrasjes stromen weer vol. Er is geen wolkje te bekennen en iedereen laat de zonnestralen over hun gesloten ogen vallen. Het is merkwaardig mooi wat deze volle nawinterzon, bijna voorjaarszon, doet met de mens. Ik zag bij het station een veel te grote optimist die met slippers, korte broek en korte mouwen rondliep. Maar de meeste mensen hielden vandaag toch maar even hun winterjas aan.

De zon is op dit moment mijn redding. School is nog nooit zo druk geweest, en als het heel de dag zou regenen zou mijn humeur nog minder zijn. Maar dit zonnetje maakt het wel beter. Op de fiets de tijd nemen, mensen bekijken en de frisse lucht even extra opsnuiven. Even mindfull zijn. Ik roep al 18 jaar dat ik een hekel heb aan de zomer en een herfstmens ben. Maar ik geloof dat mijn mening daarin een beetje begint te veranderen, sinds afgelopen jaar. Ik vind/vond de zomer vervelend doordat ik vaak huilend op bed lag omdat ik niet productief was. Het is te warm om buiten dingen te doen, maar het is ook weer zonde om binnen te zitten, dus dat mag ook niet van mezelf. Vervolgens eindigt het dat ik niks doe, en zoals sommigen wel weten ben ik daar héél slecht in. Maar zulke dagen heb ik meestal alleen bij mijn ouders, op het plattelàànd. In de stad vind ik de zomer fijner. Ik kan op mijn bed huiswerk maken, maar tegelijkertijd met mijn hoofd voor het open raam zitten en van de buitenlucht en het zomerwindje genieten. Er zijn parken waar mensen picknicken, terrassen waar je koude biertjes kan drinken en een tuin met schutting. En op een boerderij is het óf veel te warm, óf veel te koud omdat het zo hard waait. Ik weet dat heel veel mensen hier anders over denken, omdat het in de stad juist te warm is. Maar ja, het gras is altijd groener aan de overkant, toch?

Dus. Ik heb zin in de zomer. Echt waar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *