Reizen

Ik ging alleen op vakantie

Terwijl ik op het vliegveld loop op zoek naar mijn gate, word ik overspoeld door een gevoel van onzekerheid, spanning en enthousiasme tegelijk. Maar ook heel veel twijfel. Waar ben ik in hemelsnaam mee bezig? Toen ik 2,5 week geleden impulsief een retourtje boekte, dacht ik dat ik dat wel even zou doen, alleen reizen. Maar als je dan moet uitzoeken hoe laat je vliegtuig gaat, welke metro je moet nemen en waar het hostel is, wordt het toch wel spannend. Gelukkig kwam het allemaal goed en liep ik een paar uur later in het zonnetje door de gekleurde straatjes van Lissabon. Ik voelde het meteen: vrijheid.

Ik ben verliefd geworden op Lissabon. Op haar gekleurde imperfecte huizen, schattige balkons, Azulejos (siertegels), vegan tentjes en mooie kerken. Ik ga niet uitgebreid vertellen wat ik allemaal heb gedaan, maar een aantal aanraders zijn: Castelo de São Jorge, Terreiro do Paço, Mosteiro dos Jerónimos en de wijken Bairro Alto en Alfama.

Alleen op vakantie gaan is een geweldige keuze geweest, het heeft me veel gebracht. Moet je nagaan dat dit maar vijf dagen was, ik heb nu al zin om voor onbepaalde tijd alleen rond te reizen. Deze ervaring heeft me veel zelfvertrouwen gegeven: in Engels praten, socializen met onbekenden en dingen zelf uitzoeken. Het is een heerlijk idee om alle vrijheid te hebben en niet afhankelijk te zijn van of verantwoordelijk te zijn voor anderen.

Een voordeel dat ik heb, is dat ik mijn eigen gezelschap het beste vind en graag alleen ben. Maar er zijn ook veel mensen die zeggen dat ze het niet zouden kunnen, omdat ze geen moment alleen kunnen zijn of omdat het ongezellig is. Dan zou ik juist aanraden om zoiets te doen, om jezelf beter te leren kennen en te leren het leuk te hebben met jezelf. Aan de andere kant was ik niet helemaal alleen, want ik zat in een gezellig hostel. Het was een fijne balans om overdag mijn eigen plan te volgen, maar dat er in het hostel wel mensen waren met wie ik ’s avonds kon eten of sangria’s kon drinken.

Ik voelde me echt ontzettend gelukkig toen ik door de stad dwaalde en in de metro mensen zat te kijken. Ik leefde in het moment en moest de controle los laten, en dat is denk ik het belangrijkste geweest voor mij. Thuis kan ik vaak niet genieten, omdat ik constant bezig ben met mijn tijd nuttig indelen en zo veel mogelijk uit de dag halen. In Lissabon leerde ik hoe fijn het was om niks te doen, extreem langzaam te wandelen en alles op me af te laten komen. Nu is het aan mij om dit toe te passen op het dagelijks leven.

Uiteraard was het echt niet alleen maar leuk. Zo was een dagje Sintra een drama (lees: bijna opgegeten door waakhonden en het veelbelovende uitzicht was eindeloze mist), nam ik de verkeerde metro en regende het veel. Oh, en de vlucht was een drama. Noodweer in Portugal, vertraging en ik heb tijdens de vlucht écht twee keer gedacht dat we gingen neerstorten (niet overdreven, ik ben normaal niet bang voor vliegen, maar dit was doodseng). Maar vakanties zijn nooit perfect en buiten dat was het echt een fijne week!

Woops, het is een beetje een rommelig artikel geworden zonder logische volgorde. Sorry, haha.

x Veerle

1 thought on “Ik ging alleen op vakantie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *